ได้มีการจัดการประชุมแพทยศาสตร์ศึกษาแห่งชาติครั้งที่
1 ขึ้นโดยความร่วมมือของโรงเรียนแพทย์ทั่วประเทศไทย
เพื่อจะกําหนดแนวทางการจัดการการศึกษา ให้ตอบสนองต่อการขาดแคลนแพทย์ในเวลานั้น
(อัตราส่วนแพทย์ต่อประชากร ณ ขณะนั้นประมาณ 1
ต่อ
8,000 คน เปรียบเทียบกับ 1:
3,300 ในปัจจุบัน)
และตกลงที่จะจัดการประชุมแพทยศาสตร์ศึกษาแห่งชาติทุก 7-8
ปี
เพื่อจะได้ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงหลักสูตรให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของเศรษฐกิจและสังคมได้อย่างเหมาะสมและทันท่วงที
การประชุมแพทยศาสตร์ศึกษาแห่งชาติครั้งถัดมาจนถึงปัจจุบันทำให้เกิดการปรับปรุงหลักสูตรการเรียนการสอนเพื่อตอบสนองความต้องการด้านกําลังคนของประเทศจากภาวะสมองไหล
ตลอดจนการกระจายกำลังของบุคลากรสาธารณสุขได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภายนอกประเทศ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น